REÇEL

Kıçım Mı Önemli Başım Mı?

Yahu bu günah, bu kirlenmişlik bir kadınlara kızlara mı var? Bunu düşündükçe kafayı yiyordum.

Konuk Yazar: L

Bakire bir kadın değilim. Bunu demek aslında tam 3 yılımı aldı. İlk bakireliğimi kaybettiğimden bu yana kendimi hep yarım ve günahkar olarak nitelendiriyordum. Hiçbir erkeğin benimle bunun yüzünden evlenmeyeceğini ve tüm hayallerimi kaybettiğimi düşünüyordum. İlk cinsel deneyimim çok iyi olmadı. Sevdiğim bir adamdı ama arkası kesilmeyen kavgalar ve şiddet beni günden güne yiyordu. Yine de ayrılamıyordum çünkü ilk onunla olmuştu ve evlenmek zorundaydım onunla. Babam duyarsa ne olurdu?

Ama öyle olmadı. Biz ayrıldık, ailem duydu ve babam ‘Bir erkek için hayatını karartmana izin veremem.’ dedi. Babamın bu yaptığı her ne kadar güzel gözükse de bana hep kirli ve yarım olarak baktı. Yaptığım kocaman bir yanlıştı ve ben ona yürek acısı yaşatmıştım. Onun tabiriyle, aramıza kocaman bir uçurum koymuştum ve o atlayamıyordu.

Başta babam beni suçladı diye ben de kendimi suçluyordum. Sonra bir gün bir şeyi fark ettim. Ben lisedeyken bir “erkek” arkadaşımın başarısından bahsettiğim için annem uyarmıştı: “Bak baban yanlış anlıyor. Yanında böyle laflar etme. Ben biliyorum sen iyi niyetlisin ama baban hoşlanmıyor.” demişti. Şimdi lisede bir erkek kardeşim var ve kaç tane sevdiği kız oldu. Hepsini de evde alenen anlattı. Hatta babam sürekli ona evlilik konusunda gaz bile veriyordu. Gözümün içine bakarak bunu yapıyordu. O zaman erkek kardeşim de biriyle cinsellik, birliktelik yaşasa “Aferin oğluma!” diyecek diye düşünmeye başladım. Peki erkek kardeşimin birlikte olduğu kız? O da mı benim gibi kirlenmiş olacak? Yahu bu günah, bu kirlenmişlik bir kadınlara kızlara mı var? Bunu düşündükçe kafayı yiyordum. Sonra dini sorgulamaya başladım. Diyeceksiniz ki ne alaka? Ailem muhafazar bir aile ve ben onların yanlışlarını artık suratlarına vurmak istiyordum. Bu arada ben de kapalı bir kadındım o dönem. Sonra dini araştırdıkça onların yanlışlarını suratlarına vurmak yerine ben kendi yanlışlarımı görmeye başladım. Dine inancım gitgide azalmaya başladı. Belki toplumsal belki de araştırdıklarım beni dinden iyice soğuttu. Bakıldığında inanç boyutuyla gerçekten yaşayan insanlara saygım sonsuz olsa da içimde dine olan sevgiyi bulamamaya başladım. Ani bir kararla kapandığım gibi bir anda da açıldım. En azından insanlar öyle sandı. Geçirdiğim süreci ve “pişman olursam”lı 3 senemi kimse görmedi. Görmelerine de gerek yok aslında. Ama ben kendi yolumu sonunda bulmuştum bu açıdan.

Babama açıldığımı söylediğimde sevindi. Muhafazakar olarak adlandırsa da kendini, kapanmak ona biraz saçma geliyordu. Ama en son lafı “Usturuplu giyin, kıçını da açma.” demek olmuştu. Düşündüğü tek şey kıçımdı. Bu kıçı sağlama alırsam sanki her şey aşılacaktı. Yahu bu kafamın içinde ne olduğunu, nasıl hissettiğimi ya da neden bunu yaptığımı sorgulamadı. Oysaki ben sadece ikiyüzlü görünmek istemiyordum ya da bu din sanki benim kafamdaki başörtüsünden dolayı sadece benimle yürüyormuş gibi davranılmasından bıkmıştım. Her ne kadar dine karşı soğumuş olsam da “Yahu bu Allah’ın diniyse bekçiliği size mi kalmış?!” diye haykırmak istiyordum. Ve en sonunda hepsini kökünden kazımıştım.

Konuk Yazar

7 yorum

  • insan bunalıma girince algılaması da yanlış oluyor.halbuki doğru pencereden baktın mı bir tövbe yeter.ama sorumluluktan kurtulmak daha kolay.dini kaygılar olmayınca kendini özgür ve hafiflemiş hissedersin.iç huzurunla doğru yaptım dersin.aslında müslümanları brak müslümanlığı öğren.islam bizim hem dünyamızın hem ahiret hayatımızın rehberidir.

  • Yani bu yazıdan ne öğreneceğiz anlamadım.Başımızı değil kıçımıza sahip olalım desem o da değil.Gereksiz bir yazı olmuş.

  • Bu ne sığ bir insan ne sığlık ki öyle böyle değil , doğru nedir İslam nedir biraz arastirsinlar ,nefsimize böyle kolay geliyor demiyolarda…

  • Süper bir yazı ben bir erkek olarak çok ders çıkardım. Bu tip konular sadece kadınların düşündüğü şeyler değil. Din nerde başlıyor töre nerde başlıyor. Dini açıdan önemsiz şeyleri töre olduğu için baş noktaya mı koyuyoruz vs. Dinin çok sorunu var, ilahiyatçıların umrunda değil düşünüp çözmek lazım. Bakirelik erkeklerin gözünde de çok önemli görülüyor. Ama kişi tövbe etmişse ne önemi var? Ya genede öyle kişiler kendi denkleriyle evlensin vs öyle diyenler oluyor saçma bu tövbenin mantığına aykırı. Ayrı flört yaygın flört olunca sıkıntı yok mu vs vs

  • Anlaşılabilmek meselemiz ve ben seni anlıyorum. Eminim anlayabilicek çok kadın vardır… Bu yazıyı yazmak kadar bu yazınım altına seni anlıyorum diyebilmekde zor.
    Bu kadar samimi güzel yazı ancak bakıp göremeyen gözler bu kötü yorumları yapabilirdi zaten.
    Sen çok yaşa kadın.
    Umarım hayatın boyunca olmak istediğin gibi görünürsün.